ز گفت خردمند رامش برد

فرستاده پیر کرد آفرین

که بی تو مبادا زمان و زمین

هران پادشاهی که دارد خرد

به یزدان خردمند نزدیک تر

بداندیش را روز تاریک تر

تو بر مهتران جهان مهتری