فرستاده گفت آنک دانا بود

که بر کرده او بباید گریست

چه دانی تو اندر جهان سودمند

که از کردنش مرد گردد بلند

همیشه بزرگ و توانا بود

تن مرد نادان ز گل خوارتر

به هر نیکئی ناسزاوارتر