تو این گر دگرگونه دانی بگوی

بیندیش و ماهی به خشکی مبر

فرستاده گفت ای پسندیده مرد

سخن ها ز دانش توان یاد کرد

که از دانش افزون شود آبروی

بدو گفت موبد که اندیشه کن

کز اندیشه بازیب گردد سخن