بدو گفت شنگل که بر گوی هین

چنین گفت کای شهریار بلند

زبان برگشایم چو فرمان دهی

که بی تو مبادا بهی و مهی

که گوینده یابد ز چرخ آفرین

چنین گفت کز شاه خسرونژاد

که چون او به گیتی ز مادر نزاد