نباید که یابد مرا خشم شاه

از ایران یکی مرد بیگانه ام

نه دانش پژوهم نه فرزانه ام

مرا بازگردان که دورست راه

بدو گفت شنگل که تندی مکن

که با تو هنوزست ما را سخن

نبایدت کردن به رفتن شتاب