که رفتن به زودی نباشد صواب

بدو گفت شنگل که تندی مکن

که با تو هنوزست ما را سخن

نبایدت کردن به رفتن شتاب

بر ما بباش و دل آرام گیر

چو پخته نخواهی می خام گیر

پس انگاه دستور را پیش خواند