من از شاه ایران نپیجم به گنج

دگر شد که تا چون دهد پاسخش

به فرجام گفت ای سخن گوی مرد

مرا در دو کشور مکن روی زرد

گر از نیستی چند باشم به رنج

جزین باشد آرایش دین ما

همان گردش راه و آیین ما