بسوی عالم وحدت سفر کن

نوای ارجعی را گر شنیدی

چرا در خانه گل آرمیدی

ازین محنت سرای تن گذر کن

یقین میدان که تو از بهر اوئی

بسان قطره اندر سبوئی

بمانده در سبوی قالب تن