تو شاه اولین وآخرینی

به نامت مرده را می کرد زنده

محمد هم ترا می خواند ناگاه

که شق شد ماه از انگشت آن شاه

تو نور آسمان و هم زمینی

تو بودی در بلندی و به پستی

تو بودی و تو باشی و تو هستی