سپینود را گفت بهرامشاه

ز بدها گمانیش کوتاه شد

نشستند یک روز شادان بهم

همی رفت هرگونه از بیش و کم

که دانم که هستی مرا نیک خواه

یکی راز خواهم همی با تو گفت

چنان کن که ماند سخن در نهفت