اگر با هندوئی گوئی بتازی

ز تو هر کس سخن را کی پسندد

چو او نااهل باشد وقت او خوش

ز انکارش نباید شد مشوش

بخندد بر تو و گیرد ببازی

نباید شد بانکار وی از جای

که او سرباز می نشناسد از پای