مرا با لفظ و صورت کار نبود

نباشم جاهل وزن و قوافی

درین شیوه مرا طبعی است کافی

ولی چون اختیارم یار نبود

معانی بین که چون در ثمین است

محقق را همه مقصود اینست

من از انکار اغیاران سرمست