مصرع دوم · شماره 72که ازچشم سرت دایم نهانستشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.69بخود بازآی و عزم آن سفر کن#70بمحسوسات بر یکسر گذر کن#71وطنگاه نخستین تو آنست#72که ازچشم سرت دایم نهانستانتخابشده73اگر تو دوست داری آن وطنگاه#74شوی از خاصگان حضرت شاه#75چو تو با معدن اصلی روی زود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 72 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینوطنگاه نخستین تو آنست→سطر بعدیاگر تو دوست داری آن وطنگاه←