مصرع نخست · شماره 167بدان گوهر کشیدن شاید آن یارشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.164بمعنی پیشوای انس و جان شد#165مزین چون بدان گوهر شد آدم#166امانت داشتن گشتش مسلم#167بدان گوهر کشیدن شاید آن یارانتخابشده168که بود آدم بدان جوهر سزاوار#169چون دارد نسبتی با حضرت پاک#170بدان نسبت کشید آن یار چالاک#دربارهٔ این سطرسطر شماره 167 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینامانت داشتن گشتش مسلم→سطر بعدیکه بود آدم بدان جوهر سزاوار←