مصرع دوم · شماره 192براه باطنش با خویش خواندشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.189چو بیند کو شکسته شد ز عصیان#190بخواهد عذر او کش عذر نسیان#191عتابی ظاهرا بر وی براند#192براه باطنش با خویش خواندانتخابشده193خراب آباد گردد او بصورت#194باشگ چشم شوید آن کدورت#195شود گنج امانت را سزاوار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 192 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینعتابی ظاهرا بر وی براند→سطر بعدیخراب آباد گردد او بصورت←