مصرع نخست · شماره 227تمامت انبیا جویای آنندشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.224که من برداشتم این گوهر از کان#225چوخاص ماست این گوهر توئی باب#226بیاری زن قدم این نکته دریاب#227تمامت انبیا جویای آنندانتخابشده228در این ره جمله از ما باز مانند#229چو آمد اختصاص ماش مانع#230ببویش هر یکی گشتند قانع#دربارهٔ این سطرسطر شماره 227 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینبیاری زن قدم این نکته دریاب→سطر بعدیدر این ره جمله از ما باز مانند←