بود دل نور الطاف الهی

که کافر را بود چون سنگ خاره

بود هر خوک و سگ را آنچنان دل

از آن دل هیچ نتوان کرد حاصل

نماید از سپیدی تا سیاهی

بود منزلگهش آن گوشت بی شک

نگیرد نور او از پوست تا رگ