بجان بشنو تو ای مرد رونده

بنصف آخر شب پاس میدار

تطوع میگذار و اشک میبار

شب هر جمعه میدار زنده

اگر نوری به بینی یا خیالی

نظر با آن مکن در هیچ حالی

اگر پیرت بود از پیر می پرس