چو منکر باشی این افسانه خوانی

گل تحقیق را بوئی ازین خاک

شود معلومت آنگه سر این کار

نماند در درونت هیچ انکار

درین گفتن مرا دیوانه دانی

چو بربستی بخود فرزانگی را

ندانی ذوق این دیوانگی را