یقین دان کان رونده واصل آمد

شناسا کن مرا با حضرت او

که برد او در جهان از سالکان گو

کسی را کو شناسش حاصل آمد

نیارد نام او بردن زبانم

که بس آلوده می بینم دهانم

ز من عاصی تری چندان که بینم