که بادا وقت تو پیوسته زین خوش

ز هفته بود روز جمعه آخر

که شد منظوم این عقد جواهر

تو ای خواننده این نظم دلکش

قرین معرفت بادا ترا دل

که تا گردد مراد تو بحاصل

بفکرت خوان تو مفتاح ارادت