بدو داد با هدیه شهریار

برستی ز کاخ بت آرای زشت

همان هدیه ها را که آورده بود

اگر بدره و تاج و گر برده بود

شد آن خرم ایوان چو باغ بهار

وزان جایگه شد به نزدیک شاه

همی کرد مرد اندر ایوان نگاه