ای دریغا بی نوایان یقین

لیک در سیلاب خون تر جامه شد

ای دریغا در خودی در مانده ام

لاجرم در صد بلا افتاده ام

راه رفتند و بماندم این چنین

ای دریغا عارفان با وفا

شان برفتند و بماندم در قفا