ز تو حیران اگرچه بسته پرده

کسی جز تو که باشد آن تو هستی

صفات خویش بر خود نقش بستی

طلبکار تو عقل و ره نبرده

کجا عقلت بیابد زانکه جانی

اگر گویم نشان بی نشانی

نشان بینشانی از تو موجود