تو شاهی عکس خود در ذات دیده

هزاران قصه بی او گفته باز

تو خورشیدی میان خاک و خونی

مگر ذرات عالم رهنمونی

سوی خورشید جان دیگر رسیده

چه نور است اینکه در جانها فکندی

که در هر ذره طوفانها فکندی