زهی انعام و لطف و کارسازی

تن و جان در رهت بیهوش گشته

زهی صنعت نموده عشق عطار

که چندین جوهر افشانده است و اسرار

بفضل خویش ما را مینوازی

نهادم گردن تسلیم اینجا

بماندستم عجب پر بیم اینجا