همیشه میخورد از شوق پیشش

که داند بردره در معدن عشق

چنان برگشته از مامن عشق

حقیقت عقل چون طفلی به پیشش

کجا دارد ابا او پایداری

سزد گر عشق با جان پایداری

به پیش کار گه چون رخ نمودند