دو روزی بنگر این نقد صفاتش

تو بینائی که میبینی تمامت

توی جمله مر این نکته تمامت

بتو پیداست جمله نقش ذاتش

از آن نقش جهان دری بدست آر

که بهتر آید آن از نقش هموار

جهان چون گنده پیری دان حقیقت