گدای او بود ذرات منصور

نه چندان بودهام در خدمت او

که او میداند اینجا قربت او

که داند بیشکی جز ذات منصور

که باشم من که دارالملک شیراز

بر من آمد او از بهر این راز

چه مهمانی کنم من در خور او