امیدی دار و مگریز از وبالش

ز عشق اینجا تو بر خورشیخ عالم

که عشق آمدت غمخور شیخ عالم

تو میخور غم دمادم از وصالش

دمادم عاشقان را دل کند خون

دگرشان مینماید بیچه و چون

همه با یار در اندوه و ماتم