تو معبودی بصورت آمدی پوست

درون خود به بین ما را سرافراز

همه در تو عیان و تو نه بینی

تو از عالم جهان بنگر چه بینی

حقیقت کن نظر درکسوت دوست

بعشق این راز اینجاگه کنی فاش

اگر یک ره بیابی دید نقاش