که بیهوده همی گوئی تو بسیار

شب و روزی تو در این منزل برد

که تا یابد شعاعی جانت از درد

کجا یابی دوا اینجا تو از یار

کجا یابی دوای درد جانان

که در این ره نه تو مرد جانان

کجا یابی دوا چون اندرین راه