کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 36

بدو خوانده بد عهد و پیمان خویش

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 33

    بفرمود تا بارگی برنشست

    #
  2. 34

    بشد تیز و ببسود رویش بدست

    #
  3. 35

    فرستاد بازش بایوان خویش

    #
  4. 36

    بدو خوانده بد عهد و پیمان خویش

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 36 از «بخش ۲ - پادشاهی هرمز یک سال بود» است.