که باشد مرا زندگانی دراز

نخستین چنین گفت با مهتران

که ای پرهنر پاکدل سروران

همی خواهم از داور بی نیاز

که که را به که دارم و مه به مه

فراوان خرد باشدم روز به

سر مردمی بردباری بود