همی تافت از ابر قوس قزح

همی در بارید بر خاک خشک

همی آمد از بوستان بوی مشک

شده ژاله برگل چو مل در قدح

زمانه برست از بد بدگمان

به هرجای بر زه نهاده کمان

چو پیروز ازان روز تنگی برست