بلاش از بر تخت بنشست شاد

همی راند چون باد لشکر به راه

که پیروز را پاک فرزند بود

خردمند شاخی برومند بود

که کهتر پسر بود با مهر و داد

یکی پارسی بود بس نامدار

ورا سوفزا خواندی شهریار