شوی فارغ ز چون و آنگاه از چند

چو مردی باش تا یابی تو خود هان

حقیقت بود بود از دید جانان

چو مردی زنده مانی در خداوند

ز بود خود اگر داری خبر تو

بمیرد باز ره از نیک و بد تو