بگفتی تا شدی در عشق مشهور

جهان جان توئی و سر مطلق

که میگوئی ز ذات خود اناالحق

اناالحق خود زدی در ذات منصور

زبانم لال شد از گفتن دوست

که میبینم یقین مغز تو از پوست

ابا تو این زمان راز است فاشم