نمانم جهان را بفرزند تو

که از رزمگاه آمدستت بدست

همه بازخواهم به شمشیر کین

بخ مرو آورم خاک توران زمین

نه بر دوده و خویش و پیوند تو

بفرمان یزدان ببرم سرت

ز خون همچو دریا کنم کشورت