کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 220

دوئی بگذار و بنگر ذات یکتا

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

217
ولی چون دل بدانی بار خانت
#
218
نظر کن بین بدل راز نهانت
#
219
بدل دیدی و جان دیدی در اینجا
#
220
دوئی بگذار و بنگر ذات یکتا
انتخاب‌شده
221
چو اندر ذات یابی راز جانان
#
222
ز انجامت بدان آغاز جانان
#
223
چو اندر ذات آئی در یکی گم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 220 از «حکایت» است.