مصرع دوم · شماره 242یکی باشند چه نقطه چه پرگارشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.239خطاب طالب اول یاب آخر#240یکی بین اولین در سوی آخر#241دوئی چون نیست اینجا آخر کار#242یکی باشند چه نقطه چه پرگارانتخابشده243تو پنداری که خود اینجا شوی باز#244تو اینجا میروی و میروی باز#245تو آنجائی و آگاهی نداری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 242 از «حکایت» است.سطر پیشیندوئی چون نیست اینجا آخر کار→سطر بعدیتو پنداری که خود اینجا شوی باز←