کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 290

که اندر ترک برگ خود بدانی

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

287
همی دارم ولی تا آخر مرگ
#
288
چو من دنیا کن و هم آخرت ترک
#
289
حقیقت ترک خود کن گر توانی
#
290
که اندر ترک برگ خود بدانی
انتخاب‌شده
291
ترا داد ار ترکست و تو تاجیک
#
292
بمانده بر سر این راه باریک
#
293
ترا آن ترک مه رخ رخ نموده است
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 290 از «حکایت» است.