مرا در جان ودل آنست فریاد

ز منصورم کنون واصل بمانده

چو او دست از دو عالم برفشانده

همان آتش که در حلاج افتاد

زنم هر لحظه دم ازعشق منصور

اگرچه مینماید در دلم شور

چه سری بود این در آخر کار