در این آتش که سودای جهانست

ز بحرش قطره شد روشن اینجا

مرا تو باز دانستی که چونست

نمود من ترا این رهنمونست

یکی لمعه درینجا گه عیان است

منم تو تو منی ای شبلی پاک

اگر بیرون شوی از آب و از خاک