زبرجد به تاجش برافشاندند

همه سر به سر دست نیکی برید

جهان جهان را ببد مسپرید

همه مهتران آفرین خواندند

جوان بود سالش سه پنج و یکی

ز شاهی ورا بهره بود اندکی

همی راند کار جهان سوفزای