حقیقت ماند جانم در نهانی

فراقم در وصال اینجا عیان بود

اگرچه نقشم اندر بی نشان بود

نشان را محو کردم بینشانی

چوذات خویشتن کردم تماشا

حقیقت جزوم و کلی هویدا

زجز واینجایگه اکنون شدم کل