تو منگر سوی کثرت گر توانی

دمی کین جایگه از عمر مانده است

بصورت لیک دایم جان بمانده است

سوالی کن ز وحدت گر توانی

همه ذرات خود را دان تو کثرت

ز کثرت در گذر شو سوی وحدت

که در حضرت بیابی آنچه خواهی