حقیقت بود من بود تو باشد

که میگوئی مرا سر دمادم

دمادم راز من گوئی بخود باز

منم گنجشک و تو هستی چو شهباز

بجز تو دیدم من از چه باشد

همه جانا توئی دگر هبا شد

ز دیدارت ز دید خود فنا شد