بر تخت پیروزه بنشاختش

چو آورد لشکر به نزدیک شاه

هم اندر زمان برگشادند راه

چو دیدش جهاندار بنواختش

بدو گفت زین تاج بی بهره ام

ببی بهره ئی در جهان شهره ام

همه سوفزا راست بهر از مهی