که او خر مهره است و ما چو دریم

دگر کردیم اینجا گاه بردار

مگر باشد ز سر ما خبردار

دو دست او در اینجا گه ببریم

بباید دست او اینجا بریدن

نباید این سخن از وی شنیدن

زبانش هم بباید کرد بیرون